Sinhala story Blog

අගෝස්තු 3, 2013

කිබිසිනි – එක කාන්තාවක් වටින්නෙ නැහැ

Filed under: Uncategorized — arunishapiro @ 6:50 පෙ.ව.

ලීලා අසල සිටි හතර පස් දෙනා විසි තිස් දෙනෙකු බවට පත්වූයේ ඉතා ඉක්මණින්.

අලුතින් එක් වූ තරුණියන් මෙතෙක් කිසිවෙක් නොකී තොරතුරු ඉදිරිපත් කළහ.

“ඉන්දුක්, ඇයගේ නම ඉන්දුක්.”

“අපේ ගුරුවරයා තමයි යුල්-හාන්. මේ ඔහුගේ බිරිඳ.”

“ඇය දෙවැනි දරුවා ගැබ්ගෙන ඉන්නවා කියල කතාවක් පල්ලියේ දී ඇහුන.”

නොඉවසිලිමත් තරුණයන් ආවේගශීලීව කතා කළහ.

“හැම පැත්තෙන්ම ගිහින් අපි පොලීසියට පහර දෙමු.”

“කට්ටියක් එහෙම ගහද්දී අපි ඇතුලට කඩාවැදිලා ඉන්දුක් බේරාගෙන එන්නම්.”

“හැමදාම බයේ ඉන්න බැහැ. අපි මුකුත් නොකර නිකම් හිටියොත් ඊ ළඟට අපේ ගෑණුන්වත් කුදලාගෙන අරන් යන්න පටන් ගනියි.”

වයෝවෘද්ධයන් සුසුම්ලෑහ. මෙවැනි හැසිරීම් ගැන අහන්නට ලැබීම පාපයක් යැයි කියූහ.

වටෙන් පිටෙන් ඔවුන් වෙතට ඇදී එන ජනකාය කෙමෙන් තවත් වැඩිවුණි. තරුණ අයගේ සාහසික අදිටන් තව උත්සන්න වෙන්නට කළියෙන් කවුරු හෝ පොලීසිය හා කතාබහට මූලික වෙන්නට ඉදිරිපත් විය යුතු යැයි ලීලාට සිතිණ. එහෙත් කෙල්ලන්ගේ වස්ත්‍ර උනා දමන හැදියාවෙන් සිටිනවා යැයි කියන ජපන් පොලීසියක් ඇතුලට යන්නට ලීලා අකමැති වූවාය.

“අපි හැමෝම නොයා ඉම්මු.” ඇය හඬ අවදි කළාය. “වයසක පිරිමි දෙන්නෙක් විතරක් යවමු පොලීසිය ඇතුලට. ඇය ක්‍රිස්තියානි නිසා, පල්ලි යන වයසක ඇත්තො දෙන්නෙක් ඉන්නවා ද කැමැත්තෙන් ඉදිරිපත් වෙන්න?” ඇය ඇසුවාය.

“එහෙම ගිහින් වැඩක් වුනේ නැත්නම් අපි ලෑස්ති වෙලා ඉන්නම් පොලීසියට ගහන්න,” තරුණයන් තරයේ කියා සිටියහ.

වළ පයයි ගොඩ පයයි තියාගෙන ඉන්නා වයසක මහල්ලන් දෙදෙනෙක් ඉදිරිපත් වූහ.

වයසක පිරිමි දෙදෙනා සීරුවෙන් අඩිය තබමින් පඩිපෙළ නැඟ කන්තෝරු කාමරයට ඇතුල් වී එකත්පස්ව හිටගන්නට සෑහෙන කාලයක් ගෙවී ගියේය. පැත්තකින් විවෘත ව තිබි ජනේලයක් අසලට ගොස් ඇතුලත සිද්ධ වෙන්නට කන් දෙන්නට ගිය තරුණයන් දෙදෙනෙක්ට ලීලා ද එක්විය.

ඉන්දුක් හෝ වෙනත් කිසිම කාන්තාවක් පොලිස් ස්ථානයේ සිටිනවා දැයි දැන ගන්නට ඇඟිලි තුඩු වලින් ඉස්සී ඉස්සී විවෘත වූ ජනේල දොරකඩ වලින් හොරෙන් හොරෙන් එබිකම් කරමින් ගිය කිසිවෙකුට කිසිත් වාසියක් නොවීය.

ඇය හෝ වෙනත් කාන්තාවක් එහි සිටිනවා යැයි සොයාගත නොහැකි වූ මහල්ලන් දෙදෙනා කාන්තාවන්ගේ වස්ත්‍ර උනා දමා කරන හිරිහැරයට විරුද්ධව කතා කරන්නට පටන් ගති. පොලීසියේ ලොක්කාගේ මුහුණ අඳුරු විය. මහල්ලන්ට මෙතෙක් දැක්වූ ආචාරශීලී ගතිය ඔහු තුලින් පහව ගියේය.

“ඔබට වැරදිලා, අපේ නීතියට අනුව සිරකරුවන්ගෙ ඇඳුම් උනා දාන එක වැරදි නැහැ. අපි ඒක කරන්න අවශ්‍යයයි ඔවුන් නීති විරෝධී පත්‍රිකා සඟවා ගෙන ඉන්නවා ද බලන්න.”

මහල්ලන් දෙදෙනා ගෙන් වැඩිමහල්ලා නිර්භීතව කතා කළේය. “එහෙනම් ඇයි ඔබ තරුණ කාන්තාවන්ගේ පමණක් ඇඳුම් ගලවන්නේ? ඇයි පිරිමින්ගේ ඇඳුම් ගලවන්නෙ නැත්තෙ?”

පොලිස් ලොක්කා ඊට කිසිත් උත්තරයක් දුන්නේ නැත. සුදු රෙදි හැඳගත්, කළු උස් තොප්පි දමාගත්, හැරමිටි වලට වාරු වී සිටින මහල්ලන් දෙදෙනා දිහා හේ රවා බලාගෙන සිටියේය. එහෙත් ජීවිතයේ නොමඳ අත්දැකීම් විඳ ඇති මහල්ලන් ද බියක් නැතිව ඔහු දිහා ආපසු බලාගෙන සිටියේ ජපනාගේ කුරිරු දෑස් මඟ හරින්නේ නැතිව.

“මේ අයව එළියට දාන්න,” පොලිස් ලොක්කා බයිනේත්තුවක් උස්සාගෙන සිටි සොල්දාදුවෙකුට කීය.

ලීලා සමඟ හුන් තරුණයන් විසිල් පාරක් පැතිර යැව්වේ ලීලාගේ කන් දෙදරවමින්.

තුවක්කුව බිම තබා මහල්ලන් දෙදෙනාගේ උරහිස් සිය අත් දෙකෙන් අල්ලා ගත් සොල්දාදුවා එළියට එද්දී දොරටුව අසල ටවුමේ සියල්ලම පාහේ රැස් ව සිටියහ.

“කෝ ඒ කාන්තාව?” තරුණයෙක් මහ හඬින් ඇසුවේය.

“කාන්තාව නිදහස් කරන්න,” තවත් අයෙක් කෑ ගැසීය.

“ඇයව එළියට එවන්න, නැත්නම් අපිවත් ඇතුලට ගන්න,” යැයි ඔවුන් සියල්ලන්ම කෑ ගහන්නට පටන් ගත්හ.

ඔවුන්ගේ කෑ ගැසීම ඇසුණු පොලිස් ලොක්කා පුටුවෙන් නැඟිට දොර වෙතට ගියේය. ඉද්ද ගැසුවාක් මෙන් කෙළින් සිටගත්තේ ඔහුව දැක ඔවුන් බියවී නිහඬ වේ යැයි සිතා වුවත් ඔහුව දැකීමෙන් ඔවුන් තවත් කුපිත වී කෑ ගැසිල්ල වැඩි කළහ.

පොලිස් ලොක්කා ජපන් බසෙන් ඔවුනට බැන වැදුනහ.

ඔවුන් කොරියන් බසෙන් පොලිස් ලොක්කාට බැන වැදුනහ.

ඔවුන්ගේ හඬෙන් ඔහුගේ හඬ මැකී ගියේය. ඔහු හැරී තම කාර්යාලය වෙත ගියේ “ඒ කාන්තාව නිදහස් කරන්න,” යැයි අණ නිකුත් කරමින්. “මෙච්චර කාලයක් වැය කරන්න වත් කරදර වෙන්න වත් එක කාන්තාවක් වටින්නේ නැහැ,” ඔහු මිමිණුවේය.

එකිනෙකා අසලින් මහල්ලන් දෙදෙනා තවමත් පොලීසියේ දොරටුව ඉදිරියේ සිටගෙන සිටිති. පහර දීම නිසා තඩස්සි වී ගිය මුහුණ පුරා වියළුන ලේ වලින් කතා කරගත නොහැකි ඉන්දුක්ව බාගයක් ඇදගෙන බාගයක් ඔසවාගෙන එන සොල්දාදුවන් දෙදෙනෙක් පොලීසිය ඇතුලෙන් පෙනුණි. ඇයගේ වස්ත්‍ර ඉරා දමා තිබුණි. ඇයගේ නිරුවත ඉදිරියේ රැස්ව සිටි ජනතාව තුලින් එක හඬකින් කෙඳිරියක් මතුවිය. ශක්තිමත් තරුණයෙක් ඉදිරියට අවුත් ඇයව කරපින්නා ගත්තේය. ඔහු පිටුපසින් ජනතාව ගමන් කළහ. පිරිමි ගෙරවූහ. ගෑණු විලාප තිබ්බහ.

ලීලා වෙතට ලොඹු කට පා සිනාවුනු මැහල්ල අවදි වී සිටින දැරියගේ අතින් අල්ලා ගෙන ඇවිත් ඉන්දුක් කරපින්නා ගත් ජනකායට එකතු වූවාය.

ලීලාගේ අත කරේ වූ මකර තැල්ල වෙත ගියේ කිසිවෙකුට නොපෙනී. ඇය එය හෙමිහිට ගැලවූයේ මේ කතාව අවසන් වූයේ කෙසේදැයි සොයාගන්නට මිස් සුරම්‍යා වෙතින් සහාය ලබාගත හැකි යැයි සිනාවක් මුවේ ඇඳී යද්දී.

Pearl S. Buck ලියූ The Living Reed (1963) කතන්දරයේ පසුබිම වෙයි.

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න »

තවමත් ප්‍රතිචාර නොමැත.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

WordPress.comහි නොමිලේ වෙබ්අඩවියක් හෝ බ්ලොග් සටහනක් සාදාගන්න.

%d bloggers like this: