Sinhala story Blog

ජූලි 6, 2013

කිබිසිනි -ඔක්කොම ළමයි ටික කුදලාගෙන ගිහින් දැන් පොලීසියේ

Filed under: Uncategorized — arunishapiro @ 7:19 පෙ.ව.

හංදියේ වූ කතාබහ ඊට කළින් දිනයේ යම් කලබලයක් ගැනයි.

කාන්තාවකගේ බෙල්ල වටා අත්දෙක දමාගෙන, ඉන වටා කකුල් දෙක ඔතාගෙන, ඇයගේ උරපත්තේ එල්ලී ගත් කුඩා දැරියකි. ඒ කුඩා දැරියගේ මවට ඇයව මෙසේ කරපින්නා ගෙන යෑම හුරු බව පෙනුණි. එහෙත් දුවගේ බරට වඩා වැඩි බරක් මවගේ විඩාබර මුහුණෙන් දිස්වේ යැයි ලීලාට සිතිණ. ඔවුන් තමා අසලින් යද්දී ලීලා දැරිය වෙත හිනාවක් පෑව ද දැරිය බියෙන් මුහුණු සඟවා ගත්තාය.

පිරිමි සහ ගැහැණු දෙගොල්ලන්ම සරම් හා රෙදි අමුතු විදියකට පටලවා ගෙන සිටියහ. පිරිමි සහ ගැහැණු දෙගොල්ලන්ම තම ඔළුව මුදුනත කොණ්ඩය බැඳ තිබුණහ. හංදියේ රැස්ව සිටි බහුතරයකගේ වස්ත්‍ර ගැමි දිවිය කියාපාන කඩමාළු රෙදි වලින් යුතු වුනත් දැරිය කරේ එල්ලී සිටින කාන්තාවගේ සිල්ක් රෙද්දෙන් නිමැවුන පරණ වස්ත්‍ර ඇය ඔවුනට වඩා යම් තරමක වත්කමක් ඇති බව කියා පෑවේය.

“ආණ්ඩුකාර-ජනරාල් යද්දී ළමයි ටිකක් “මන්සෙයි” කියලා කෑ ගහලා,” මැදිවියේ කාන්තාවක් කට අතින් වසාගෙන මිමිණුවාය.

“එයා කොහෙ යද්දී ද?” කාන්තාව අසලින් ගමන් කළ මිනිහෙක් ඇසුවේ ඇය දිහා නොව වෙනතක් බලාගෙන.

“ඉස්කෝලෙ ඉස්සරහින් මාලිගාවට යද්දී,” තවත් පිරිමියෙක් කතාවට හවුල් වුනේ ඔවුන් යන දෙසට ගමන් කළ ද ගමනේ වේගය අඩු නොකරමින් සහ ඔවුන් දෙස නොබලමින්.

මෙවැනි ගමනක් ආවාම ලැබෙන භාෂාවක් වටහා ගත හැකියාව, යමක් කියන්නට ගියොත් එම භාෂාවෙන් ම කියත හැකියාව තමනට සාමාන්‍ය ජීවිතයේ දී චිදෙස් බසකින් කතාබහ කරන අයෙක් හමු වුවහොත් තියෙනවා ද? එය තම කොපි පොතේ සටහන් කරගත්තා දැයි ලීලාට නිණව්වක් නැත. එය ආපසු ගිය වහාම ලියා තැබිය යුතු යැයි ඇය තම සිතට කියා ගත්තේ බෙල්ලේ එල්ලෙන මකර තැල්ල අතගාමින්.

“ඔක්කොම ළමයි ටික කුදලාගෙන ගිහින් දැන් පොලීසියේ. මයෙ කොල්ලත් අරන් ගිහින්,” ඔවුන් අතරට ආ තවත් කාන්තාවක් කිසිවෙක් දිහා නොබලා එසේ කියා එතැනින් වෙනතක ගියේ ආ වේගයටම.

“කොල්ලෙක්, එහෙම නේද එයා කිව්වෙ?” මැදිවියේ කාන්තාව අසල වූ කඩ ලෑල්ලක තිබි දෙළුම් ගෙඩියක් අත ගා බලමින් විමසයි.

“ඔව්, එයාගෙ එකම කොල්ලා. හැබැයි මුන් වැඩියෙන් වද දෙන්නෙ කෙල්ලන්ටලු,” කාන්තාව අසලින් ම ගමන් කළ පිරිමියා ද මඳකට නැවතී දෙළුම් ගෙඩියක් අතට ගෙන එහා මෙහා හරවා බැලීය.

“ඇයි මන්සෙයි කිව්වම පොලීසියට අරන් යන්නෙ?” ලීලාගේ මුවින් පිටවුනේ නොදැනුවත්වම.

“ඔයා මොන වනාන්තරයක හැංගිලා ද හිටියෙ?” කාන්තාව තරහෙන් ඇසුවාය.

“මේ දරුවා තාම ළාබාලයි. අනික, පරණ කොරියාව ගැන කියා දෙන්න අද ඉන්නෙ කවුද?” දෙළුම් ගෙඩිය අතහැරිය පිරිමියා දිග සුසුමක් හෙළා ඇසුවේ කාගෙන් වත් උත්තරයක් බලාපොරොත්තුවෙන් නොවේ. ඔවුනට සවන් දෙන වෙනත් කිසිවෙක් වටපිටාවක නොමැති බවට සැක දුරු කරගෙන ඔහු ලීලා දෙසට හැරුණි. “කොරියාවේ හඬ තමයි මන්සෙයි කියන්නෙ. මේ ඉන්න ජපන් ආක්‍රමණික හතුරන්ට ඒක මතක් කරලා දෙන්න අද නායකයෙක් නැතිකම, හපෝයි ..” ඔහු නැවතත් සුසුම් හෙලන්නට විය.

මැදිවියේ ගැහැණිය ලීලා දිහා හොරැහින් බලා ඔවුන් වෙතින් ඉවත් වී ගියේ පිරිමියාට ද රවමිනි.

ලීලා හිතුවේ ඇය චීනයට පැමිණ ඇතැයි කියා. එහෙත් ඇය අවුත් ඉන්නේ කොරියාවට. සියල්ලන්ම චීන්නු .. නැහැ නැහැ සියල්ලන්ම .. කොරියානුවන් ද නෙවෙයි. ඇය සුපරීක්ෂාවෙන් වටපිට බලද්දී හමුදා භටයන් මහත් සංඛ්‍යාවක් වෙළඳපොලේ තැන් තැන්වල සැරිසරන බව දුටුවාය. හමුදා භටයන් පෙනුමෙන් කොරියානුවන්ට වඩා වැඩි වෙනසක් නැතැයි ලීලාට මුලින් සිතුනත් ඔවුන් දිහා තවත් විමසිල්ලෙන් බලද්දී ඔවුන් කොණ්ඩ කොටට කපා ඇති බව ඇය දැකීය. එහෙනම් ඒ තමයි ජපන් ආක්‍රමණික හමුදාව යැයි ඇය සිතුවාය.

ගැමියන් කසු කුසුවෙන් හමුදා භටයන් මඟ හරිමින් රහසින් කතාබහේ යෙදුනේ වෙළඳපොලෙන් බඩු මිල දී ගන්නටම නොවේ යැයි ඇයට වැටහුණි. මේ තොරතුරු බෙදා ගන්නට ඔවුනට ඇති එකම මාර්ගයයි. ලීලාගේ අත නැවතත් මකර තැල්ලට දිව ගියේය. ආපහු යනවා ද නැත්නම් මෙතැන සිද්ධ වෙන්නට යන්නේ කුමක් දැයි බලන්නට ඉන්නවා ද යන්න තම තෝරාගැනීම බව ලීලාගේ හිත කීය.

දැරිය කරපින්නා ගත් කාන්තාව මාළු කඩයක් වෙත පිය නඟන්නීය. ඔවුන් යන දිහාට ලීලා හැරුනේ මේ වසර කුමක් දැයි ඒ කාන්තාව ගෙන් අසා දැනගන්නා අදිටන ඇතුව ය.

එහෙත් කාන්තාව දැරිය සමඟින් මත්පැන් අලෙවි කරන කඩයක් පසු කරද්දී එයින් එළියට ආ තරබාරු පුද්ගලයෙක් ඔවුන් දැක ඔලොක්කුවට කෙකර ගෑවේය. එයින් සෑහීමකට පත් නොවූ ඔහු “මෙන්න යනවා ක්‍රිස්තියානිකාරියක්, අර උතුම් ආණ්ඩුකාර-ජනරාල් යද්දී කෑ ගහපු පාසැලේ තමයි මෙයාගෙ මිනිහා උගන්වන්නේ! මට ඇහිලා තියෙනවා මෙයත් මන්සෙයි කියලා කෑ ගහනවා!” යැයි හඬ ගෑවේය.

තැන් තැන්වල ගැවසෙමින් සිටි හමුදා භටයන් පොලීසිය කැඳවමින් ගෑ ගැසූහ. බූට් සපත්තු හඬ නඟමින් දිව ආ ගමේ පොලීසියේ සියල්ලන්ම ජපනුන් වූහ. ඔවුන් කාන්තාව හා දැරිය වටකරගත්තේ එය සිද්ධ වූයේ කෙසේදැයි කිසිවෙකුටත් හිතාගන්නට ඉඩක් නොතබා.

මහළු කාන්තාවක් ලොඹු කටකින් මොනවා දෝ මුමුණමින් ලීලාගේ අතින් ඇදගෙන ගොස් අසල වූ ගෙයක් තුලට වැදී දොර වසා ගති. අනෙක් සියල්ලන්ම ද කඩ හා ගෙවල් තුලට දිවගොස් දොරවල් ජනේල වසා ගත්හ.

පොලිස් නිලධාරීන් මැද හිර වී සිටිනා දරුවා කරපින්නා ගත් කාන්තාවට උදව් කරන්නට කිසිවෙක් නැත. දැරිය මහ හඬින් විලාප තියන්නට පටන් ගත්තාය. පොලිස්කාරයෙක් දරුවා කරෙන් ඇද ගලින් නිමා කර තිබූ පාරේ පැත්තකට විසි කළේය.

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න »

තවමත් ප්‍රතිචාර නොමැත.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

WordPress.comහි නොමිලේ වෙබ්අඩවියක් හෝ බ්ලොග් සටහනක් සාදාගන්න.

%d bloggers like this: