Sinhala story Blog

ජූනි 27, 2013

කිබිසිනි -මකර තැල්ල

Filed under: Uncategorized — arunishapiro @ 6:53 ප.ව.

තාත්තාට ළං වූ ලීලා එක අතකින් ඔහුගේ බාහුවක් අල්ලා ගත්තාය.

අනෙක් අතෙන් ඇය රතු හා සුදු මැණික් ගල් වලින් අලංකාර වූ මකර තැල්ල රැගත් සිහින් රන් පොට උස්සා හිස නවා එය කරේ දමා ගත්තාය.

ගෙදර ගේට්ටුව ළඟ නැවතුනු කෙනෙක් එය සොලවන හඬක් ඇසුණි. තාත්තා සහ ලීලා තවමත් ඉස්තෝප්පු කාමරයේ හිටගෙන සිටිති. ඇය තම කරේ එල්ලෙන මකර තැල්ල දිහා බැලුවේ ඇයි, අපිව කොහෙවත් එක්කා ගෙන යන්නෙ නැත්තෙ ඇයි කියා අහන්නට මෙනි. ගේට්ටුව සොලවන සද්දය වැඩි විය.

“අද කවුරු හරි එනවැයි කිව්ව ද?” ඉස්තෝප්පුව වෙත පා තබන අම්මා කුස්සියේ ඉන්නා මෙහෙකාරිය වෙතින් හඬ නඟා අසනවා ලීලාට ඇසිණ.

“බේබිගේ යාළුවෙක් වෙන්නැති නෝනා,” කුස්සියෙන් දිවගෙන ආ මෙහෙකාරිය ඉස්තෝප්පුවට පිවිසි අම්මාව පසුකර පසු ගේට්ටුව වෙත දුවන්නේ නැතිව ඇවිද්දේ හනිකට.

“ලීලා ඉන්නෙ මෙහෙ නේද?” කාන්තාවකගේ කටහඬ ඉස්තෝප්පු කාමරයට ගලා ආවේය.

“ආ .. මේ අර පුස්තකාලේ නෝනා නේද?” මෙහෙකාරිය හැරියේ කෙඳිරි ගාන ගේට්ටු පියනකි.

“ඔව් ඔව් .. මෙයාට මතකයි ද මාව?”

මෙහෙකාරිය කුමක් දෝ විමසනවා ලීලාට ඇසුණි.

“මේ පොත ගෙනියන්න ආවේ නැති නිසා මම හොයාගෙන ආවේ.”

මෙහෙකාරිය යළිත් මොනවා දෝ අසයි.

“නෑ නෑ පුස්තකාලෙන් නෙමෙයි මාව එව්වෙ, මම මේ පැත්තෙන් යන ගමන්. එදා පුස්තකාලෙ හිටපු කෙනෙක් ලීලලගේ ගෙදර තියෙන්නෙ කොහෙද කියල දන්න බව මට කිව්ව,” යැයි කාන්තාව කියද්දී ඒ මිස් සුරම්‍යා බව ලීලාට වැටහිණ.

මෙහෙකාරිය යළිත් යමක් මුමුණයි.

“අපොයි නෑ,” මිස් සුරම්‍යා කිව්වේ ඉස්තෝප්පුවේ පඩි නඟින ගමන්.

“මේ ඉන්නෙ බේබිගේ අම්මා,” මෙහෙකාරිය කියයි.

“හලෝ ආන්ටි මේ මම සුරම්‍යා, ලීලා පුස්තකාලයේ දී හොයපු පොතක් ගෙනැල්ලා දෙන්නයි ආවේ.”

“කරදර වෙන්නැති ගේ හොයාගන්න, පොඩ්ඩක් වාඩිවෙන්න එහෙනම්” අම්මා හිමින් පැවසීය.

“අනේ නෑ .. මහන්සියක් නම් නෑ. මේ ළඟපාත කෙනෙක් නිතර පුස්තකාලෙට එනවා. අපේ සර් කිව්ව ගෙදර ඇඩ්‍රස් දන්නවා නම් ලීලාට කාඩ් එකක් හදන්ම යන්න කියල. ඒ නිසා මම මේ කාඩ් එකකුත් හදාගෙන ආවා.”

තාත්තා කාමරය මැද හිටගෙන නොසෙල්වී සිටියි. ඒ කතාබස් ඇසුණු බවක් ඔහු වෙතින් දිස් නොවේ. දොර වෙත යන්නට හදිසි වූ ලීලා තාත්තාගේ බාහුව අත්හැර දොර අගුල අල්ලන්නට ඒ වෙත ළං වූවාය.

සෙනඟ පිරුණු හංදියක තේ කඩයක් අසල ලීලා සිටගෙන. ඇයගේ අත ගෙල එල්ලෙන මකර තැල්ල වෙත ගියේය. එය ඉවත්කර ක්ෂණයෙන් ආපසු ගෙදර යන්නට ඇයට සිතුණි.

තාත්තා දොර තනිවම හැරගෙන ඉස්තෝප්පුවට ගියොත් අම්මා, මෙහෙකාරිය හා මිස් සුරම්‍යා එහි සිටින නිසා ඔහුට කරදරයක් සිද්ධ නොවනු ඇත. එහෙත් මෙහෙම ගමනක දී කොපමණ කාලයක් ගෙවුනත් ආපසු යද්දී ඉස්තෝප්පු කාමරයෙන් පිටත් වූ තත්පරයටම එහි ආපහු යා හැකි බව ලීලාගේ අත්දැකීමයි. එහෙයින් තාත්තා ඉස්තෝප්පුවට දොර අසල හිටගෙන සිටියාට කමක් නැත්ද?

මකර තැල්ල දෙදෙනාවම එක්කගෙන නොගියේ තනිවම ඇවිත් තමා පමණක් දැනගත යුත්තක් දැනගන්නට ද?

හංදියට එකතු වී සිටින ලොකු කුඩා සියලු දෙනාම එකිනෙකා සමඟ කතාබහේ යෙදෙති. ඔවුන් පෙනුමෙන් චීන්නු නිසා කතාබස් කරන්නේ ද චීන භාෂාවෙන් වෙන්නැති යැයි ලීලා සිතුවාය. වෙනදා මෙන්ම ඔවුන්ගේ කතාබහ ඇයට ද වටහා ගත හැකිය. ඇය අදහසක් කියන්නට උත්සාහයක් ගත්තොත් එය පිටවෙන්නේ ඔවුන් කතාබස් කරන භාෂාවෙන්ම යැයි ලීලාට විශ්වාසයි.

ඔවුන් සියල්ල යම් බැරෑරුම් කතාබහකට සූදානම් වෙන්නේ යැයි ලීලාගේ හිත කීය. ඇය ඔවුනට සමීප වූයේ ඒ කුමක් දැයි අසාගනු පිණිසයි.

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න »

තවමත් ප්‍රතිචාර නොමැත.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

WordPress.comහි බ්ලොග් සටහනක්.

%d bloggers like this: