Sinhala story Blog

ජූනි 13, 2013

කිබිසිනි -මට මේක තනියම විසඳන්න බැහැ

Filed under: Uncategorized — arunishapiro @ 6:10 පෙ.ව.

ඉස්තෝප්පු කාමරයේ කොපමණ කාලයක් තමා නිදි වැදුනා දැයි කියන්නට ලීලා නොදත්තීය.

නිදිමතෙන් පියැවී ඉන්නට කැමති දෙනෙත් අසීරුවෙන් විවර කරද්දී තමා වැතිර සිටින්නේ තාත්තාගේ කකුල් දෙක ළඟ සීතල සිමෙන්ති පොළවේ බව ලීලාට දැනුණි. තාත්තා අවදියෙන්. හරි බැරි ගැසී වාඩි වී ඉන්නා පුටුවෙන් නැඟිටින්නට කිසිම උත්සාහයක් ගත් බවක් ඔහු තුලින් පෙනෙන්නට නැත.

“ඇයි එහෙම ගමනක් ගිහින් ආවට පස්සෙ අපිට හොඳටම නිදිමත හැදෙන්නෙ?” ලීලා ඇසුවේ ඔහුගේ මුහුණුට එබෙමිනි.

තාත්තා නිහඬව ඇය දෙස බලා සිටියි. කිසිත් කියන්නට උත්සාහයක් ඔහු තුල නැත. ඇය හඳුනාගත් බවක් නොපෙන්වයි. ඉස්තෝප්පු කාමරයේ දී ඔහුගේ හැදියාව ප්‍රකෘති තත්වයකට පත් වේ යැයි බලාපොරොත්තුවෙන් සිටි ලීලා තුල ඉකියක් දෙකක් හටගත්තේ දෙනෙතින් කඳුළු පනින්නට පෙර.

“මට තනියම මේක විසඳන්න බැහැ,” ඇයගේ දෙතොල් වෙව්ලීය. මුහුණ බෙරිවිය. නැහැය බර විය.

කුඩා දරුවෙකු තුල ඇති කුතුලහය තරමින් හෝ විමසුම් බවක් තාත්තා වෙතින් නොපෙනුණි. ඔහු බලාගත්වනම බලාගෙන සිටියේය.

පොළවේ අඩි හප්පා කෑ ගසා හඬන්නට ලීලාට සිත්වූයේ එයින් කිසිත් ඵලයක් ලැබෙන්නේ නැතැයි වැටහෙද්දීම. තාත්තාව පුටුවෙන් නැඟිටවා ගන්නට ලීලාට පහසු නොවිණ. අම්මා අනේක වාරයක් තාත්තාව නැඟිටුවන හා වාඩිකරවන ආකාරයන් දැක ඇතත් ඔහුගෙන් ලැබෙන උදව්වක් නොමැති කල එය කිරීම කොතරම් අපහසු දැයි ලීලා නිශ්චිතවම දැනගත්තේ සියළු උත්සාහයන් අත්හැර දමන තරමට ගත හා සිත දෙකම කළකිරවන දුකකින් පිරී යද්දී.

අම්මා තාත්තාව නැඟිටුවා ගන්නේ පැත්තකින් සිටගෙන ය. එහෙ මෙහෙ එක්කගෙන යන්නේ ද එක පැත්තකින් අල්ලා ගෙන ය. ලීලා ද එසේ පැත්තකින් තාත්තාව අල්ලාගෙන දොර වෙත ගෙන යන්නට උත්සාහ කළ ද තාත්තා නොසෙල්වී සිටියේය. ඔහු හිටගත් පසු අත හැරියොත් ඇද වැටේවි යැයි බියෙන් ලීලා ඔහුගේ අත් දෙකෙන්ම අල්ලා ගත්තාය. ඇය පස්සෙන් පස්සට අඩිය තබමින් ඔහු ලවා දොර වෙත ඉදිරියට ගමන් කරවන්නට ඇය වෑයම් දැරුවාය.

කොහෙන්දෝ හමා ආ සුළං පහරකින් අතු රිකිළි සිලි සිලි ගා නැළවෙන හඬ පැතිර ගියේය. කුමකට හෝ අමනාප වුනු කුරුලු රෑනක් බාධා කළාට අකමැත්ත කියා පාන ලෙසකින් කිචිබිචි ගාමින් කාමරය අසලින් ඉගිළ ගියහ. කිචිබිචිය සමඟින් ඈතට ගලා ගිය ඉගිලෙන කුරුලු පියාපත් හඬ මැකී යද්දී නැවතත් වරක් පැමිණි තවත් තද සුළං පහරක් අතු රිකිළි ආයෙත් නළවන්නට පටන් ගති.

තාත්තාව කාමරයෙන් පිටතට ගෙන ගියොත් ආපහු ඇතුලට ගෙන එන්න හැකිවේවි ද? නැත්නම් ආයේ කවදා හරි දවසක තවත් වැස්සක් වැස්සට පස්සෙ තවත් අබරණයක් හමුවෙන දවසක් එනතෙක් ඉන්න වේවි ද?

ලීලා තාත්තාගේ අත් මුදා හැරියේ ඉතා හෙමින්.

මෙවැනි තත්වයකින් පසුවන තාත්තා ඉස්තෝප්පු කාමරයෙන් පිටතට ගෙන යෑමෙන් විසඳුමක් සොයා ගන්නේ කෙසේද?

ලීලා සෙමෙන් සෙමෙන් ආපසු පියවර තැබුවේ කාමරය මැද වූ පළල් මේසය වෙතට. බොකු ගැසුණ වේවැල් පුටුව ළඟට. එහි කකුල් අසල වූ සිමෙන්ති පොළවේ ඇති එකම ලෑලි තීරුව අසල ඇය දණ ගසා ගත්තාය. ලෑලි පියන උස්සා පැරණි ලී පෙට්ටිය එහි තිබිය දී පෙට්ටියේ පියන පමණක් හැරියාය.

මොට දිස්නයකින් වූ අනිකුත් අබරණ උඩින් ඇති නූපුරය ඒ ගොඩට අලුතින් එකතු වූවක් සේ නොපෙනේ. තාත්තා සමඟ නිවිහැනහිල්ලේ කතාබහ කරන්නට අවස්ථාවක් පාදා දිය හැකියාව ඇත්තේ මේ අබරණ වලින් කොයි එකට ද? මාල, වළලු, කරාබු යනාදිය එකින් එක උස්සා ලීලා ඒවායේ හැඩ රුව බැලුවේ යන ස්ථානයක් ගැන කුමන හෝ හෝඩුවාවක් ආබරණයක පෙනුමින් අනාවරණය කරගත හැකි දැයි බලන්නට.

කොළ, නිල් හා රතු පාටින් මැණික් ඇල්ලූ පදක්කමකින් යුතු රන් මාලය ඇයව ගෙන ගියේ දුඟද හමන මඩ ගොහොරුවකට ය.

දිලෙන කහ පාට මැණික් කැටයක් සහිත ඔපයක් නැති රත්තරන් මුද්දෙන් ඇය ගියේ එංගලන්තයේ සුප්‍රසිද්ධ කවෙන්ට් ගාඩන් හි රාජකීය ඔපෙරාවක් නරඹන්නට ය. එහෙත් එහි නැවත යන අදහසින් ඒ මුද්දම ආයෙත් ඇඟිල්ලක දාගත් විට ඇය ගියේ කොහේදෝ සීතල රටකට. බයිනේත්තු ඔසවා ගත් සොල්දාදුවන් පිරි දුම්රිය ස්ථානයකට.

හැඩ වැඩ නැති සිහින් තුනී රත්තරන් වළල්ලෙන් ඇය ගියේ තවත් සීතල රටක තරුණයන් රැස් වූ කැන්ටිමක කුස්සියේ වැඩට ය.

නොසිතූ ලෙසකින් අත පැටලුන රිදී පොට ඇයව ගෙන ගියේ අඳුරු මාලිගයක වංකගිරි පුස්තකාලයකටයි.

අනපේක්ෂිත ලෙසකින් තාත්තා කැටුව යන්නට ලැබුන චාම් නූපුරය ඔවුන් දෙදෙනාව ගෙන ගියේ උමගක් කනින නිවසක් වෙත.

එංගලන්තය තමන් ගිය එක රටක් බව ලීලා සොයාගත්තේ තනිවම. තරුණයන් ආහාර ගැනීමට පැමිණි රටේ මුළුතැන්ගෙය පැවතියේ ප්‍රංශය ගැන වූ නවකතාවක යැයි පුස්තකාලයේ මිස් සුරම්‍යා කියූ බව ලීලාට මතකයි. එකම රටකට තමන් දෙවරක් ගිහින් නැතැයි ලීලාට සිතිණ. එහෙත් ඒ ගැන සැකයක් නැතිව දැනගන්නට නම් මේ සිදුවීම් ගැන කියැවෙන නවකතා පොත් ඇය සොයාගත යුතුයි.

මේසය යටින් එබිකම් කරමින් ලීලා තාත්තා දිහා බැලුවාය. අත්මුදා හරින ලද කාමරයේ මැද ඔහු නිශ්චලව හිටගෙන සිටියි. ඇය අබරණ පෙට්ටිය දෙස බලා ඇයට පිටුපා කාමරය මැද සිටගෙන ඉන්නා තාත්තා දෙස නැවත නෙත් යොමු කළාය. තීරණයක් ගන්නට උදව්වට එන්නට වෙන කිසිවෙක් නැත.

පෙට්ටියේ උඩින්ම තිබුණු නූපුරය පැත්තකට කරද්දී රතු සහ සුදු මැණික් ගල් වලින් හැඩගැසි තැල්ලක් ඇය අතට හසුවිය. එහි රත්තරන් පොට ඉතා සිහින් විය. ඇඟිලි තුඩු වලින් එය ඉවතට ගෙන එහෙත් එයින් ඇස් ඉවතට නොගෙන තාත්තා වෙත ළං වූ ලීලා තැල්ලේ මැණික් ගල් වලින් හැඩ ගැන් වී ඇත්තේ මකරෙක් යැයි හඳුනාගත්තා ය.

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න »

තවමත් ප්‍රතිචාර නොමැත.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

WordPress.comහි නොමිලේ වෙබ්අඩවියක් හෝ බ්ලොග් සටහනක් සාදාගන්න.

%d bloggers like this: