Sinhala story Blog

මැයි 31, 2013

කිබිසිනි -මකුළු දැල් කඩන්නෙ අතුගාන්නෙ එහෙම කවුද?

Filed under: Uncategorized — arunishapiro @ 11:52 ප.ව.

මෙහෙකාරිය ඉස්තොප්පුවේ සිට බෙරිහන් දෙන හඬ නිවස ඇතුලත දෝංකාරය දෙයි.

අම්මා කලබල වෙන්නට පෙර මෙහෙකාරිය නිහඬ කළ යුතුයි. තාත්තා බොකු වේවැල් පුටුවේ හිර වී තද නින්දක පසුවෙයි. මෙහෙකාරියගේ කෑ ගැසිල්ලෙන් ඔහු අවදි වූයේ නැත. ඉස්තෝප්පුවට ඔළුව හොබන්නට ගත් වෑයම අසාර්ථක විය. ඇය පිටුපසින් දොර ඉබේම වැසිණ. එහෙත් ඉස්තෝප්පු කාමරයෙන් එළියට ආ ලීලාව දුටු මෙහෙකාරිය තැති ගත්තේ නැත.

“බේබිට ඇතුලට යන්න පුලුවන් එහෙනම්,” කෑ ගැසීම නතර කළ මෙහෙකාරිය ලීලාට ළං වූවාය.

කාමරයෙන් එළියට එනවා දුටු අම්මා බියෙන් වෙව්ලා ගිය ද කාමරයෙන් එළියට ආ තමන් දැකි මෙහෙකාරිය තුල ජනිත වූයේ ගෞරවයක් යැයි ලීලාට සිතිණ.

“තාත්තා කාමරය ඇතුලේ තියෙන පුටුවක වාඩිවෙලා හොඳටම නිදි.”

“කවුරුත් නොකිව්වට මහත්තයාට ඔය කාමරේ ඇතුලට යන්න පුලුවන් කියලා මම හිතුව,” මෙහෙකාරිය සතුටින් පැවසීය. “නැත්නම් මකුළු දැල් කඩන්නෙ අතුගාන්නෙ එහෙම කවුද?”

ඇතුලත ඇති හාස්කම් ගැන විස්තර මෙහෙකාරිය සමඟ කොතරම් දුරකට බෙදාගත යුතු දැයි ලීලාට හිතාගත නොහැකි විය. තමන් විසින් කළ යුත්තේ කුමක් දැයි හරිහැටියකට නොදන්නා කළ ඇතුලට යන්න නොහැකි මෙහෙකාරියට හෝ අම්මාට එහි විස්තර කීමෙන් ඵලක් ඇත්දැයි ලීලාට හිතාගත නොහැකියි.

ලීලාට දැනුනේ විඩාබර ගතියකි. දැඩි නිදිමතකි.

අම්මා තෙත කෙස්වරලක් ඇඟිලි වලින් සකසමින් ඉස්තෝප්පුවට ආවේ ලීලාත් මෙහෙකාරියත් මුහුණට මුහුණ බලාගෙන සිටිය දී ය. ඉස්තෝප්පුවේ තාත්තා නැතිබව දැකි අම්මා කෑ ගැසුවේ නැත. ඇය නිහඬව ඔවුන් දිහා බැලුවේ තාත්තා කොහේ ගියා දැයි අහන්නට පවා හැකියාවක් නොතිබි ආකාරයෙනි.

“මහත්තයා ඉස්තෝප්පු කාමරයේ,” මෙහෙකාරිය මිමිණුවාය. අම්මා වෙතින් කිසිත් ප්‍රතිචාරයක් නැත. “මේ බේබි කිව්වෙ,” ඇය ඊට එකතු කළාය. අම්මා තැති ගැනීමකින් තොරව ඔවුන් දෙස බලා සිටින්නීය.

“තාත්තා කාමරේ ඇතුලෙ පුටුවක නිදි,” ලීලා එකතු කළේ අම්මාව සනසන්නට මෙනි. “ඇහැරුනාම මම එළියට එක්කගෙන එන්නම්.”

අම්මා කිසිත් නොකියා ඉස්තෝප්පුවේ වූ හාන්සි පුටුවක වාඩි වූවාය.

“නෝනා, මම නෝනට උණු තේ කෝප්පයක් හදාගෙන එන්න ද?” මෙහෙකාරිය ඇසීය.

අම්මා කිසිත් පිළිතුරක් නොදී ඇයට යමක් කරන්න කියන තුරු බලා සිටින කුඩා දැරියක් මෙන් ඔවුන් දෙස බලා සිටින්නීය.

ලීලාගේ ඇස් නිදිමතෙන් පියැවෙයි. ඇඳට වැටී හොඳ නින්දකින් පසු පමණක් ඊ ළඟට කුමක් කළ යුතුදැයි සිතිය හැකි යැයි ලීලාට දැනේ. එහෙත් තාත්තා ඉස්තෝප්පු කාමරයේ සිටිය දී තමා තම නිදන කාමරයට යෑම නොමනා යැයි ද ඇයගේ සිත කියයි. තාත්තා අවදි වී ඉන්නේ කොහේදැයි නොදැන කලබල වනු ඇත් ද? නැත්නම් ඉස්තෝප්පු කාමරයේ දී අවදි වූවාම තාත්තාට කතාබහට යළි හැකියාවක් ලැබෙනු ඇත් ද? ඔහු දැනටමත් අවදි වී ඇත් ද?

“අම්මට තේකක් හදලා දීලා අම්මා ළඟට වෙලා ඉන්න,” යැයි සිහිනෙන් කියවන්නියක සේ ලීලා මෙහෙකාරියට කිව්වාය. “මම තාත්තා ඇහැරුනාම එළියට එක්කගෙන එන්නම්,” ඇය සිහිනෙන් ඇවිදින්නියක මෙන් ඉස්තෝප්පු කාමරය ඇතුලට ගියේ ඔවුන් ඉස්තෝප්පුවේ සිටිය දී ම.

ලීලා දොර හැර ඇතුලට වැදෙද්දී ඇතුලත දකින්නට ඔළුව එහාට මෙහාට හරවමින් මෙහෙකාරිය ගත් උත්සාහය සාර්ථක නොවීය. අම්මා ඒ දිහා බලන්නට උත්සාහයක් නොගෙන උවමනාවෙන්ම වෙනතකට දෑස් යොමුකරගෙන සිටියාය.

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න »

තවමත් ප්‍රතිචාර නොමැත.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

WordPress.comහි බ්ලොග් සටහනක්.

%d bloggers like this: